เปรียญธรรม ๙ ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 624 / 734

ประโยค - พระบรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 87 ชื่ออภิธรรมว่า พระเจ้าข้า คำกล่าวว่า "อุบาสก ผู้ที่มาสัตว์เช่นท่าน จะชื่อว่าอภิธิ ไม่ใช่, ส่วนผู้ที่ตั้งอยู่ในความไม่เมียดเมียนมาหานิ่งจะ ชื่อว่าอภิธิ" ดังนี้

บทความนี้ได้แสดงถึงคำสอนในอภิธรรมที่กล่าวถึงการเป็นอภิธิ การตั้งอยู่ในความไม่เมียดเมียนสัตว์และการแสดงความเมตตาต่อผู้อื่น พระผู้พระภาคตรัสเรียกผู้ที่ตั้งอยู่ในแนวทางดังกล่าวว่า 'อภิธิ' โดยมีเหตุผลคือก

ประโยค - พระปริยัติปฏิบัติฉบับแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 90 พระภาคเมื่อทรงภาพใครดูปรากฏนั่ง ก็ตรัสว่า “ภิญญู.” ว่าด้วย วิสุทธสมาทิ ความว่า อย่าเพิ่มถึงความมานะใจ. มีค่า อธิบายไว้อย่างนี้ว่า “ภิญญู” คือว่าภิญ

บทนี้กล่าวถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับภิญญูและความหมายของการมีความมานะใจ พร้อมทั้งคำสอนเกี่ยวกับความสุขและทุกข์ในชีวิต โดยอธิบายว่าความเป็นผู้มีคุณสามารถลดความทุกข์ได้ เหมือนกลิ่นที่มีค่าน้อยแต่ก็ท

ประโยค - พระรมป์ปัทม์ถูกถามแปลภาค ๑๓ - หน้าที่ ๙๓ ยังมีมอิ้นกำหนดครูทุกข์เป็นต้น ในฉัจจะแม่ทั้ ง ๔ ให้สำเร็จ ประเสริฐ คือยอดเยี่ยม. บทพระอากาว่า สุวาจิ อุตโรร ปทา คำว่า บรรดาสัจจะ เหล่านี้ แม้ทั้งหมด

เนื้อหาในบทนี้สำรวจความสำคัญของการกล่าวคำสัตย์และไม่โกรธตามคำสอนของพระรมป์ปัทม์ โดยระบุว่าความจริงในพระพุทธพจน์มีความสำคัญอย่างไรในหลักธรรม และวิธีการที่ธรรมทั้งปวงเกี่ยวข้องกับการเข้าใจพระนิพพาน. การ

ประโยค-พระบรมปฏิรูปกฎหมาย แปล ภาค ๑ หน้า ที่ 95 เพราะเป็นเครื่องเผากิเลสทั้งหลาย เพื่อประโยชน์แก่นักบรรลุจงนั้น, เพราะพระตถาคตทั้งหลายเป็นแต่ผู้บอกอย่างเดียว; เพราะฉะนั้น ชน ทั้งหลายผู้ปฏิบัติแล้ว ด้

บทความนี้สำรวจแนวคิดของพระบรมปฏิรูปกฎหมายที่เป็นไปเพื่อเผากิเลสให้กับนักบรรลุ โดยอธิบายถึงบทบาทของพระตถาคตและการปฏิบัติตามคำสอนเพื่อหลุดพ้นจากอวิชชา ในการบูชาเทวบุตร พระภิกษุได้เข้าใจถึงพระอรหัตผลและป

ประโยค - พระธีรมาปฏิภูฏคำแปล ภาค ๑ หน้า 99 บทว่า อนุตตฺตา ความว่า อนุตตา คือว่างเปล่า ไม่มี เจ้าของ ได้แก่ไม่มีอิสระ เพราะอธิษฐานว่าไม่เป็นไปในอำนาจ เพราะ ใคร ๆ ไม่อาให้เป็นไปในอำนาจว่า "ธรรมทั้งปวง

ประโยค - พระจิ้มปัททุถูกแปลภาค ๓ - หน้าที่ 100 ๑. เรื่องพระปฐมยัมกิดสัสสระ*[๒๐๖] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภพระ- ปฐมยัมกิดสัสสระ ตรัสพระธรรมเทวบุติว่า “อุณฒานกุมภี”

ในพระเชตวัน พระศาสดาได้ทรงตรัสเกี่ยวกับพระปฐมยัมกิดสัสสระ ซึ่งมีเรื่องราวของกุลบุตรชาวราชสักกีที่บวชในสำนักพระศาสดาและบรรลุพระอรหัต จากนั้นพวกเขาได้กลับมายังกรุงเทพเพื่อถวายบังคมและฟังธรรมของพระศาสดาอ

ประโยค - พระอิฐมปทุฐถูกขยายแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 101 [ความไม่รู้จักกาลให้เกิดความเดือดร้อน] ขณะนั้น ภิกษุผู้นั้นหยาบแห่งภิกษุเหล่านั้น ผู้ยึดเหลืออยู่ในนั้น คิดว่า "เมื่อพระศาสดาทรงทำการต้อนรับภิกษุเห

เนื้อหาดังกล่าวเล่าถึงความเดือดร้อนที่เกิดจากความไม่รู้จักกาลของภิกษุกลุ่มหนึ่ง ขณะที่พระศาสดาสอนเกี่ยวกับการทำอัตตรายลาถอและการมองเห็นผลของการกระทำในที่ชุมนุม ภิกษุที่หลับในระหว่างเดินจงกรมทำให้เกิดก

ประโยค - พระอัันปฏิรูปฉัภอแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 102 นนั้น ทูลวีวอนแล้ว ทรงนำอดีตนิมนมา ตรัสสอนว่าให้พิศว่า:- "บุคคลใด ย่อมปรารถนาจะทำสิ่งที่ควรทำก่อน ไว้ (ทำ) ภายหลัง บุคคลนั้น ย่อมคิดร้อนภายหลัง, เหม

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการเรียนรู้จากพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับความสำคัญของการทำสิ่งที่ควรทำเมื่อตอนที่ควรทำ โดยพูดถึงวิธีการที่บุคคลสามารถเข้าถึงความสำราญและความสงบสุขได้จากการปฏิบัติธรรมและยืนหยัดในแนวทางที

ประโยค - พระธัมมปทัฏฐกุณฉปเปล่า ภาค ๓ - หน้าที่ 103 ความว่า ย่อมเป็นผู้เข้าสู่จงจึ่งความเป็นผู้เกี่ยวครัน คือ กินแล้ว ๆ กินนอน. ทว่าสณฑุสูงปลุปโมน ความว่า ผู้มีจิตประกอบด้วยความดำริอันมิคงลงแล้ว เพรา

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการเข้าสู่จงจึ่งและความจริงในชีวิต โดยระบุถึงอธรรมและการเข้าใจผัสสะในธรรมะ อธิบายถึงผู้ที่ไม่สามารถเห็นอริรามและความสำคัญของการมีปัญญาในการเข้าถึงธรรม เมื่อผู้ที่มีจิตแสดง

ประโยค - พระมนปัํทุฒิจาแปล ภาค ๓ - หน้า ที่ 104 ๔. เรื่องสุดาเปตร* [๒๑๐๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระวังวัน ทรงปรารถนาสุดาเปตร ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "วานรานุรักษ์" เป็นต้น. [พร

เรื่องราวการพร่ำสอนเกี่ยวกับสุดาเปตรที่พระศาสดาแสดงให้แก่พระมหาโมคลิลานเถระ ภายในบริบทของการเข้าใจธรรมในจิตใจและการเข้าถึงพระธรรมด้วยการอธิษฐานให้โดยพระพุทธเจ้า ความสำคัญของความปรารถนาดีและการเข้าถึงพ

ประโยค - พระธัมมปฏิสังขรณ์ แปลกอ โภบทัณฑ์ 105 [พระศาสดาสรับรอง] พระศาสดาตรัสว่า "ภิกษุทั้งหลาย พวกสาวกของเรามีญาณอยู่ หนอ" แล้วตรัสว่า "แม่เราก็ได้เห็นสัตว์นั่นที่งดงามแห่งต้นโพธิ์เหมือน กัน แต่ไม่พู

พระศาสดาได้สนทนากับภิกษุเกี่ยวกับญาณที่มีให้เห็นเมื่อเข้าถึงพระพุทธศาสนา พร้อมกับการเล่าเรื่องราวของเปรตในสมัยพระพุทธเจ้าสรรเสน โดยมีการนำอดีตนิทานมาประกอบเพื่อให้เห็นถึงการตระหนักถึงกรรมและอานิสงส์ขอ

ประโยค - พระธรรมเทศนาชุดแปล ภาค ๑ - หน้า 106 สัตบุรุษ ขอท่านจงกล่าวธรรมกถาแก่พวกผมเถิด." พระธรรมกถานั้น ก็กล่าวธรรมกถาแล้ว. พระเถระฟัง ๒ มีดุจเดียวว่า "พวกเราได้ พระธรรมกถิแล้ว" รุ่งขึ้นท่านเข้าไปปิ่

ในบทนี้เน้นการสนทนาระหว่างพระเถระและผู้ฟังธรรมที่มีความสงสัยเกี่ยวกับการพูดและการฟังธรรมกถา ขณะเดียวกันแสดงถึงความอ่อนโยนและสัมพันธภาพระหว่างพระเถระสองรูปกับพุทธศาสนิกชนที่มีความเคารพในการฟังธรรม. พวก

ประโยค - พระจัมปทัณทูถูกแปลภาค ๑ - หน้า 107 พระมหาเถร ท่านสัตบุรุษ ท่านพูดอะไรนั่น ผมทั้งเป็น เหมือนอนุครูอยู่ในท้องมรรคเดียวกัน ในผมทั้ง ๒ รูปหนึ่งได้สิ่ง ของแล้ว รูปมันนอกก็นี่เป็นอันได้เหมือนกัน โ

บทสนทนาระหว่างพระมหาเถรและพระอนุเถระเกี่ยวกับการบิณฑบาตและการศึกษาศิลป์ของพระมหาเถร ซึ่งท่านสังเกตถึงบุคลิกและคุณธรรมของกันและกัน พร้อมทั้งมีการพิจารณาถึงคำพูดและการทำงานในใจ การคิดและการตัดสินใจของพร

ประโยค - พระธัมมาปฏิญาณแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 108 ท่านแม็คว่า "บัดนี้เราจักไม่รับ" ดังนี้แล้ว ก็ยังทำจิตให้อ่อนใด้ ด้วยทำในใจว่า "ช่างเถิด, กรรมเห็นปลนนี้ อันเราไม่เคยทำ, การที่รายจวัดของตนให้สิญไปสมาคร"

เนื้อหาในบทนี้เล่าถึงการสนทนาระหว่างพระเณรซึ่งมีการปฏิเสธที่จะรับบาตรและจีวรจากกัน มีการตั้งคำถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์ในวิหาร ซึ่งแสดงถึงความซับซ้อนในจิตใจของพระเณร รวมทั้งการทะเลาะระหว่างพระเณรที่นำไ

ประโยค - พระธัมมปฏิโกษะ(แปล ภาค ๓) - หน้าที่ 109 ได้" ในคนเหล่านั่น คนที่ได้บ่าใจนั่งเสีย, ส่วนคนฉลาดคิดว่า "ชื่อว่าความพลังพลออะไร" ของท่านผู้อธิษฐานทั้ง ๒ เราทั้งหลาย ไม่เคยเห็นสินค้าอปลาประมาณนี้,

ในบทนี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระมหาเถรและพระอุปเณรเกี่ยวกับการสร้างกรรมและอภิญญา รวมถึงผลของมันที่มีต่อจิตใจและการทำใจในปัจจุบัน การสาธยายของพระมหาเถรนั้นมีความสำคัญต่อการเข้าใจธรรม ด้วยการทำใจให้เกิ

ประโยค - พระรํมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 110 เพิ่งนี้, เอก็ มารยาทอันไม่สมควรอะไร ๆ ในตอนทั้ง ๖ มีกาย ทวารเป็นต้นของผม อันท่านเคยเห็นแล้วหรือ? พระมหากระ: ไม่เคยเห็น ผู้มีอายุ พระอนุเคราะห์: เมื่อ

ในบทสนทนาถึงมารยาทและการอยู่ร่วมกันในวิหาร พระอนุเคราะห์และพระมหากระได้มีการพูดคุยเกี่ยวกับพระธรรมกาถิกที่ไม่สมควรในช่วงเวลานั้น แม้พระเณรจะคัดค้าน แต่ยังคงมีความเข้าใจและความเจริญของการอยู่ร่วมกันในว

ประโยค - พระธรรมปฐ Vikture แปล ภาค ๓ - หน้า 111 [พระศาสดา รัศ สพระธรรมเทศนา] พระศาสดา ครั้งทรงนำบรรดธรรมนี้ ของสุภรปะรดนมแล้ว ตรัสว่า "ภิกษุทั้งหลาย ธรรมคว้าอำภิญญ พึงเป็นผู้เข้าไปสงบด้วยกาย เป็นต้น"

พระศาสดาได้ตรัสสอนภิกษุเกี่ยวกับการทำความดีและการใช้วาจาอย่างถูกต้อง เพื่อส่งเสริมบุคคลในการพัฒนาตนเองและการปฏิบัติธรรมให้ดีขึ้น โลกได้ยินและเอาใจใส่ในการนำเสนอคำสอนของพระพุทธเจ้า ซึ่งอาจจะนำไปสู่การบ

ประโยค - พระอัญญ์ปัทถุถูกแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 112 ๕. เรื่องพระโปฐิลลา* [๒๐๔] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวทวัน ทรงปรารภพระอัญ นามว่า โปฐิละ คำสอนธรรมเทวนิยมว่า "โยคา เว" เป็นต

พระโปฐิลลาเป็นผู้ทรงพระไตรปิฎกในศาสนาพระพุทธเจ้า มีการพูดถึงธรรมกิริยาและความเข้าใจในศึกษาธรรม พระศาสดาทรงสอนพระโปฐิลลาในขณะที่ประทับอยู่ในพระเวทวัน พระคุณและคุณธรรมของพระโปฐิลลาถูกอธิบาย ผ่านประสบการ

ประโยค - พระบรมปฏิสังขรณ์ฉบับแปล ภาค ๓ - หน้า 113 ภิญนั่งสาธยายอยู่ในวิหาร ไม่ได้กำหนดว่่า "อาจารย์." พระเฑร ไปสั้นสองพันโยชน์แล้ว เข้าไปภิกษาภายใน ๓๐ รูป อยู่ใน อาวาสรวมปะหนึ่ง ไหว้พระสัมพะธะแล้ว กล

เนื้อหาว่าด้วยการสนทนาในวิหารระหว่างพระภิกษุ โดยรายละเอียดรวมถึงการไหว้พระสัมพะธะและการยกย่องให้เป็นที่พึ่ง โดยมีการพูดถึงพระโบดูลและพระเณรที่ได้รับการฝึกสอนแบบต่าง ๆ ผนวกกับการอภิปรายเกี่ยวกับความสำค

ประโยค - พระธัมปทุตฺตะจุติวาแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 114 ท่านจงเป็นที่พึ่งของผม." สามเณร. ตายจริง ท่านอาจารย์ ท่านพูดอะไรนั่น ท่านเป็น คนแก่ เป็นพุทธสุด เหตุอะไร ๆ พึ่งเป็นกันอันผมควรรู้ในสำนัก ของท่าน. พร

ในข้อความนี้มีการสนทนาระหว่างสามเณรและพระโพธิสิละเกี่ยวกับการเป็นที่พึ่งของกันและกัน เมื่อสามเณรเรียกร้องให้พระโพธิสิละเป็นที่พึ่ง และพระโพธิสิละตอบว่าเขาสามารถทำได้ แม้ว่าเพื่อทดลองความอดทน พระโพธิสิ